Abstract
İçinde bulunduğumuz yüzyıl başlangıcıyla birlikte önümüzdeki yıllarda sahip olunması gereken beceriler hakkında otoritelerce yayınların yapıldığı görülmektedir. Bu becerilerden bir tanesi de yaratıcı düşünmedir. Yaratıcı düşünme becerisi yıllardır araştırmalara konu olmaktadır. Konu hakkında birçok farklılık ve benzerlik içeren yaklaşım olduğu söylenebilir. Eğitimde yaratıcılığın desteklenmesi ise tüm kesimlerce önemli görülen bir yaklaşımdır. Sınıf ortamlarında yaratıcı düşünmeyi ele alan çalışmalar artmış olsa da çevresel etkiyi ele alan çalışma sayısı hala sınırlıdır. Müfredat baskısı sebebiyle yaratıcılığın ele alınmasında olumsuz yaklaşımlar bulunduğu literatürde sıklıkla ifade edilmektedir. Ayrıca öğretmenler yaratıcı düşünmeyi geliştirmek için ne yapabilecekleri konusunda somut önerilere de sahip değillerdir. Öğretmenler mevcut yaratıcı düşünme teknikleri ile girdikleri ders kazanımlarını nasıl verebilecekleri konusunda zorlanmaktadırlar. Bunun için son zamanlarda sınıf bağlamında yaratıcı düşüncenin nasıl desteklenebileceğine yönelik akademik çalışmaların arttığı ifade edilebilir. Bu çalışmaların ise geleneksel sınıf içerisinde neler yapılabileceğine yönelik olarak geliştirildiği görülmüştür. Covid-19 salgını ile birlikte eğitimde dijitalleşme, tercih edilen bir uygulamadan çıkarak zorunluluk haline gelmiştir. Yaratıcı düşünme becerisi ise tüm koşullarda kazandırılması gereken bir beceri olarak varlığını korumaktadır. Bu kapsamda bu çalışmada; yaratıcılık kavramını daha iyi anlayabilmek için yaratıcılık kuramları, eğitim ortamı-yaratıcılık ilişkisi ve teknolojinin eğitim ortamı açısından yaratıcılığa ne tür katkılar sağlayabileceği incelenmiştir. Son bölümde ise mevcut eğitim için kullanılabilecek dijital teknolojilerin yaratıcılık ortamına nasıl dahil edilebileceği konusunda bir öneri getirilmiştir. Ayrıca oluşturulan çerçeve dahilinde ileride gerçekleştirilecek araştırmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
| Keywords: | Yaratıcı düşünme Eğitim ortamı Eğitim teknolojisi Dijital araçlar |