Betimsel nitelikte tasarlanan bu araştırma eğitim fakültesinde görev yapan öğretim elemanlarının eğitim teknolojisi yeterliliklerine ilişkin görüşlerini betimlemeyi amaçlamıştır. Alanyazında yapılan çalışmalar incelendiğinde, eğitim teknolojilerinin kullanımı ya da diğer boyutları üzerinde öğretmenler, öğretim elemanları ve öğretmen adaylarının görüşlerine başvurulan çalışmalar olmakla birlikte, öğretim elemanlarının eğitim teknolojisi yeterliliklerinin incelendiği çalışmaların nadir olduğu belirlenmiştir. Eğitim fakültesinde görev yapan öğretim elemanlarının bakış açısından eğitim teknolojisi konusunda yeterliklerinin incelendiği bu araştırmada veriler, Ankara’da bulunan Ankara Üniversitesi, Başkent Üniversitesi, Gazi Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi, ODTÜ ve TED Üniversitelerinde görev yapan öğretim elemanlarından (n=109) bu araştırma için hazırlanan anket aracılığıyla toplanmıştır. Anket formu katılımcılara Google form olarak e-posta ile ulaştırılmış, elde edilen verilerin analizi için SPSS-22 (Sosyal Bilimler için İstatistik Paketi) programı kullanılmıştır. Araştırma sonuçları öğretim elemanlarının eğitim teknolojileri yeterlilik düzeylerinin genelde yüksek olarak belirtildiğini, bununla birlikte Kahoot, Socrative vb. gibi programları kullanma konusunda kendilerini yetkin görmediklerini göstermiştir. Araştırmaya katılan öğretim elemanlarının önemli bir kısmının (%19.3) alternatif uygulamalardan herhangi birini kullanmaması da ulaşılan bir diğer sonuç olarak belirlenmiştir. Araştırmada ayrıca, eğitim fakültesi öğretim elemanlarının eğitim teknolojileri konusunda bilgi ve becerilerini geliştirmek amaçlı en çok; araştırma yapma (%33) ve meslektaş yardımına başvurmayı tercih ettiği belirlenmiştir. Günümüzde eğitimde teknoloji entegrasyonu yaşam boyu öğrenmenin önemli unsurlarından biri olarak dikkat çekmektedir. Eğitimin bu kadar etkilendiği teknoloji, eğitim fakültesi öğretim elemanlarının yeterliliklerinde birtakım değişikliklere ve yeniliklere gidilmesini de gerekli kılmaktadır. Bu bağlamda konuyla ilgili daha fazla ve kapsamlı çalışmaların gerçekleştirilmesi ve ihtiyaç analizine dayalı çalışmaların yapılması alanyazına önemli bir katkı sağlayacaktır.

Courses on the use of current applications such as instructional technologies offer appropriate opportunities for future teachers to have the right experiences. One of these technological applications is QR codes, which allow content enrichment without harming the instructors in terms of time and cost. The aim of this study is to reveal the experiences of pre-service mathematics teachers on the process of producing QR code supported material. Within the scope of the study, 55 pre-service teachers implemented book chapter enrichment within the scope of instructional technologies course. At the end of the application, the opinion determination form was evaluated and subjected to content analysis. As a result of the analysis of the qualitative data, codes and themes related to the contribution of the materials containing Qr codes to education, the problems that may be experienced during the production and use of the materials and suggestions were revealed. According to the results, pre-service teachers think that materials containing QR code can contribute to students motivationally and cognitively, can help practitioners to gain TPACK components and to ensure cooperation. In line with the results, it can be said that there is a need for design and development research on QR code supported materials.

Bu araştırma, Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) tanılı öğrencilere yönelik yapay zekâ (YZ) destekli hazırlanan sosyal öykülerin; üretim süreci, pedagojik niteliği ve uygulama işlevselliği açısından öğretmen görüşleri doğrultusunda incelenmesini amaçlamaktadır. Nitel araştırma yaklaşımlarından temel nitel araştırma desenine göre yapılandırılan çalışmanın çalışma grubunu, Çanakkale ilinde görev yapan ve OSB tanılı öğrencilerle çalışma deneyimi olan 20 özel eğitim öğretmeni oluşturmaktadır. Veriler, yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış; Teknoloji Kabul Modeli ve Bilişsel Yük Teorisi kuramsal çerçevelerinde içerik analizine tabi tutulmuştur. Öğretmen görüşlerine göre yapay zekâ destekli sosyal öykülerin, geleneksel yöntemlere kıyasla sosyal öykü hazırlama sürecini hızlandırabileceği ve zengin görsel içerikler aracılığıyla öğrencilerin motivasyonunu destekleyebileceği belirlenmiştir. Bununla birlikte, YZ tarafından üretilen metinlerin dil yapısının OSB'li bireyler için fazla dolaylı ve karmaşık bulunması, görsellerdeki kültürel kopukluklar ve karakterler arasındaki görsel tutarsızlıklar temel sınırlılıklar olarak saptanmıştır. Katılımcı görüşleri, YZ teknolojilerinin öğretmeni süreç dışına çıkarmaktan ziyade öğretmenin rolünü içerik denetleyicisi, düzenleyicisi ve komut yönlendiricisi olarak yeniden konumlandırabileceğine işaret etmektedir. Sonuçlar doğrultusunda, Türk kültürüne ve özel eğitim ilkelerine uygun sosyal öykü üretim araçlarının geliştirilmesi, öğretmenlere yönelik uygulamalı yapay zekâ okuryazarlığı ve pedagojik komut yazma eğitimlerinin verilmesi önerilmektedir.

Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de 2014–2025 yılları arasında yayımlanmış yapay zeka ve eğitim temalı makale ve tez çalışmalarını sistematik bir biçimde incelenerek alandaki mevcut eğilimlerin ve yöntemsel tercihlerin ortaya konulmasıdır. Sistematik derleme yöntemi benimsenen bu çalışmada, Tr Dizin, Ulakbim, Vetis, Google Akademik, DergiPark ve YÖK Ulusal Tez Merkezi gibi açık erişimli veri tabanlarında tarama yapılmış ve belirlenen dahil etme kriterleri kapsamında yer alan 50 çalışma araştırmaya dahil edilmiştir. Çalışmaların analizi için araştırmacılar tarafından hazırlanan “Araştırma İnceleme Formu” kullanılmıştır. Araştırma kapsamında çalışmaların türleri, yıllara göre dağılımı, örneklem grubu ve örneklem sayısı, kullanılan veri toplama araçları, araştırma desenleri ve araştırma modelleri analiz edilmiştir. Analizlerin güvenirlik çalışmaları için Miles ve Huberman formülü kullanılmış olup çalışmalara ilişkin analizler frekans (f) ve yüzde (%) kullanılarak sunulmuştur. Elde edilen bulgular mevcut literatür ışığında yorumlanmış, Türkiye'de yürütülen çalışmaların metodolojik yönelimlerine dair içgörüler sunulmuş ve daha fazla ampirik araştırmaya ihtiyaç duyulan alanlar vurgulanmıştır.